Het berekenen van de permanente vuurbelasting kan resulteren in een reductie op de vereiste brandwerendheid van de hoofddraagconstructie van een gebouw. Dit kan een aanzienlijke kostenbesparing opleveren.

Volgens NEN 6090 ("bepaling van de vuurbelasting") is de vuurbelasting van een ruimte de hoeveelheid warmte die vrijkomt per eenheid vloeroppervlakte bij volledige verbranding van alle in een ruimte aanwezige brandbare materialen, met inbegrip van de materialen in de constructieonderdelen die zich binnen die ruimte bevinden dan wel die ruimte begrenzen.
De vuurbelasting kan worden opgesplitst in twee gedeelten: een permanente en een variabele vuurbelasting. De permanente vuurbelasting van een ruimte is de bijdrage aan de vuurbelasting van de brandbare materialen in de constructieonderdelen die zich binnen de ruimte bevinden dan wel de ruimte begrenzen. Hierbij worden constructieonderdelen die niet tot de bouwconstructie behoren en die tot de afbouw moeten worden gerekend buiten beschouwing gelaten.

Op basis van een gedetailleerde analyse van de permanente én de variabele vuurbelasting (geleverd door inrichting en opslag) kan in veel gevallen een uitspraak worden gedaan met betrekking tot de maximaal toelaatbare oppervlakte van een brandcompartiment (beheersbaarheid van brand).